Kolibrie
stokroos
Title of Image

Reacties van ouders op de faalangsttraining

We merken trouwens echt heel goed dat alle inspanning hem enorm helpt. De weggetjes, kleurcodes (en hoe daarbij te redeneren); hij weet ze zelf precies toe te passen en ook wij gebruiken ze vaak naar hem toe. Pas hoorden we hem zelfs vertellen dat hij bij iets heel engs tegen zichzelf had gezegd: 'het komt helemaal goed, ik kan het aan'. Hij groeit echt enorm; bedankt!

Nabespreking van de training met een moeder van een meisje van 9 jaar:

Wat vond je van de training, wat is jouw ervaring? Daar kan ik heel kort over zijn, alles is fijn. Mijn dochter heeft het gevoel dat ze grip heeft gekregen op hoe dingen bij haar werken.

Voorheen was het zo dat ze dacht ‘het lukt niet, want het lukt niet’ en dan stopte ze. Ze heeft nu kracht om er sturing aan te geven. Dat werkt op allerlei vlakken, sport, school, sociaal. Ze heeft zelf ook aangegeven dat de training goed werkt voor haar.

Ze kijkt nu wat is de situatie, welk stapje is nu handig om te doen. Ze herkent gevangenisgedachten (ook bij een vriendje en broertje en zusje) en gaat er dan actief mee aan de slag. Ook het leerweggetje werkte goed voor haar.

Ze is er tijdens de duur van de training heel intensief mee bezig geweest, ze zoog de informatie op als een spons. Ze kwam heel enthousiast en ook moe thuis. Ze heeft er veel over verteld aan mij in de auto terug, en aan haar vader en opa en oma.

Als het niet gaat zoals zij wil wordt ze boos! Het lukt nu om sneller om te schakelen. Ze kan bedenken hoe ze het anders kan doen en welke weg ze kan bewandelen waardoor het anders gaat.

Het lezen en bepalen van welk type dynamiek ze was werkte ook heel goed voor haar. Ze vond het leuk om te lezen en te kunnen denken ‘Dit ben ik’. Ze vond het lastig dat ze zich weleens anders voelde en zag nu: dat blijkt gewoon normaal.

De cursusmap heeft ze nog centraal liggen in haar kamer. Die te zien is blijkbaar genoeg en belangrijk. Eerder heeft ze een wat korter traject ergens anders gedaan en dat heeft kort ook wel iets gedaan, maar het effect van deze training is na een tijdje nog steeds merkbaar. Ze past het toe en het heeft impact op haar hele ‘zijn’.

C: Met onze zoon P. gaat het erg goed! Hij durft veel meer nieuwe dingen uit te proberen en fouten te maken, thuis, op school, maar ook bij hockey en in contact met vrienden. Op school is het soms nog zoeken naar welk werk hem te bieden en waar wel en niet te versnellen, maar hij gaat nu met plezier en zit heel goed in zijn vel. Deze herfstvakantie heeft hij zelfs meegedaan met een Kinderkunstweek (muziek maken, kleien (!), knutselen) en daarvan genoten. Dat was een half jaar geleden onvoorstelbaar geweest....

De training heeft hier zeker in geholpen en ook ons handvatten geboden waarmee we weer verder konden. Met name het doorgaan totdat iets af is, al duurde dat soms thuis met bv een knutselopdracht voor school 2 uur met veel boosheid en verdriet. Dat zijn ze ook op school meer gaan doen.

Maak een afspraak!

We zijn bij Hilde terechtgekomen omdat M. vastliep in het (level-)werk op school. Ze snapte opdrachten niet (omdat opdrachten multi-interpretabel waren) en wilde/durfde geen fouten te maken met als resultaat dat ze niets meer deed. En dat werkte door in haar normale werk (immers, zo makkelijk kon het toch niet zijn).

Het eerste telefonische contact was erg fijn: erg deskundig en betrokken.
M. heeft de training in haar eentje gevolgd, op haar eigen tempo. En langzaamaan hebben we haar zien veranderen: een minder negatief zelfbeeld, slaat niet meer dicht als ze een foutje heeft gemaakt - al vindt ze dat nog steeds heel erg -, durft ze meer te proberen, en wordt ze niet meer zó onzeker als ze iets niet weet. Ze vond het erg leuk om naar de training toe te gaan en vond het jammer dat het afgelopen was.

S. en J.: Onze dochter heeft met veel plezier bij 'juf Kolibrie’ een training gevolgd. Iedere keer kwam ze vol ideeën terug en begon vaak thuis hetzelfde te knutselen als bij de juf of ging verder met een spel dat gespeeld is. Zelf zijn we ook erg tevreden met de training én met de effecten. Onze dochter voelt zich sterker en weet beter wie ze is en hoe haar hersenen werken. De terugkoppeling van Hilde naar ons ging snel (direct na iedere afspraak), was persoonlijk en gaf blijk van grote betrokkenheid bij onze dochter en haar vraagstukken. En belangrijk voor ons: we hebben een goed beeld van hoe onze dochter, samen met ons en met de school, zich verder kan gaan ontwikkelen.

N: Ik vond de training erg geschikt voor onze zoon omdat het erg ingreep in zijn interesses en voorstellingsvermogen, dus heel beeldend en creatief was en geen “droge stof”. Wat is er veranderd? Hij blijft wat rustiger bij tegenslagen of als hij denkt dat hij iets niet kan en ik merk ook dat hij wat vaker zichzelf wat geruststellende gedachten geeft. Het lukt nog niet altijd maar ik heb zeker het idee dat hij daarin is gegroeid.

A: Het is alweer een tijdje geleden dat D. met veel plezier naar jou toe ging. In eerste instantie vroeg vooral ik mij af wat de opbrengst voor D. was maar gedurende de tijd zien wij hem groeien en anders omgaan met situaties dan voordat hij bij jou was. Hij lijkt evenwichtiger en is zich beter bewust van zijn eigen zijn en de gedragingen van anderen. Hij kan opeens beter spelen met kinderen die jonger zijn dan hij en tolereert meer. Hij lijkt meer rust te hebben gevonden en wij zijn af en toe verbaasd hoe hij omgaat met situaties.
Het leerweggetje is een item dat wij veel gebruiken.

De Clever Kids Training is een prettige laagdrempelige manier (het start niet vanuit grote problemen of medische indicaties etc) om je slimme kind beter inzicht te geven in slim-zijn, leren en zelf-acceptatie.
M. beseft wat meer dat je voor sommige dingen moet leren/oefenen. Maar tegelijkertijd ook dat slim zijn ook gewoon kan zijn, dat er ook anderen zijn die makkelijk dingen oppikken. Wat dat betreft is het voor haar heel goed geweest dat het geen 1 op 1 cursus was, maar met andere meiden erbij.
Ook leerde ze dat ze recht heeft op ondersteuning en hulp (met meer uitdaging en verdieping), dat dat niet alleen geldt voor kinderen die iets minder snel snappen. Al vindt ze het nog steeds niet makkelijk voor zichzelf op te komen.

M: Als ouders zijn wij heel positief over de Clever Kids Training, zeker bij HB kinderen -die van zichzelf al een groot reflectief vermogen hebben- kan je met een paar aanwijzingen ver komen. E. heeft meer inzicht gekregen in haar eigen gedachten en hoe ze haar belemmerde overtuigingen kan omzetten in "groeigedachten". En dat je sowieso er last van kan hebben en dat je er wat aan kan veranderen is al een eye-opener. De vraag is wel hoe hou je het vast en hoe veranker je het geleerde.

J: E. lijkt zelfverzekerder geworden. Het lijkt ook of ze er meer durft te zijn, ze verstopt zichzelf minder. Ze beseft beter dat niet alles vanzelf gaat en dat ze soms moeite moet doen. Ze vraagt echter nog steeds niet snel om hulp. Maar ze weet wel dat dat de bedoeling is / een mogelijkheid is.

Ook staat E. nu veel meer open voor tips en probeert ze toe te passen. Als ze iets nieuws wil kunnen, snapt ze beter wat je daarvoor kunt doen (kijken naar voorbeelden, luisteren naar anderen, tips toepassen, blijven oefenen) en doet dat ook, bijvoorbeeld in de zwemles.

Succesmomentje: E. had tijdens dit schooljaar wekelijks een rekengroepje met uitdagende opgaven. Ze kunnen daar kiezen tussen moeilijkheidsgraad (moeilijk of 'makkelijk'). Voorheen koos ze standaard voor makkelijk, maar afgelopen keer vertelde ze dat ze voor moeilijk had gekozen, omdat ze de makkelijke sommen al kende.

Spelenderwijs heeft E. veel geleerd. De analogie van weggetjes bouwen in je hoofd was heel duidelijk, net als de leerstapjes en de gevangenisgedachten. Vaak zijn we bij dit soort trainingen bang dat het nogal zweverig wordt, maar die angst was voor deze training ongegrond. De training (waarschijnlijk in combinatie met het mogen versnellen) heeft zeker effect op E. gehad. Ze is zelfverzekerder. De faalangst is nog niet helemaal verdwenen.

Dank voor het werken met N. de afgelopen donderdagen. Voor haar was het een verademing om met gelijkgestemden te zijn, te denken en te werken. Ze voelde zich bovendien bij jou erg op haar gemak. Het was lang geleden dat ze zo zichzelf kon zijn in een andere omgeving dan thuis. En ook weer wist dat ze eigenlijk een ontspannen, leuk en zelfverzekerd mens is, in plaats van het onzekere, afwijkende kind dat ze zich de laatste tijd voelde. Erg fijn was ook de blog om ons ouders op de hoogte te brengen van hetgeen jullie zoal bespraken. Op die manier konden wij thuis goed aansluiten bij wat jullie tijdens de training deden. Je bent een prettige, bijzondere en toegankelijke persoon, die echt betrokken is bij de kinderen. Dank!

Lof en nog eens lof

Hilde kwam als geroepen op een basisschool in Rijswijk waar door ziekte van een juf de tijd voor extra dingen tijdelijk niet meer mogelijk waren.

Wij hebben twee kinderen die wel wat extra uitdaging kunnen gebruiken en teleurgesteld waren in alle keren dat het niet door kon gaan. Al snel waren de jongens gewend aan Hilde en alle dingen die ze te bieden heeft.
Video filmpjes werden spontaan in het weekend gemaakt, extra materialen werden uitgezocht, besteld en uitgeprobeerd en op maandag twee enthousiaste kinderen thuis.
Naast het feit dat onze kinderen van je aanwezigheid hebben genoten en er van hebben geprofiteerd heb je voor de school ook met al je ideeën over hoogbegaafde kinderen zeker veel betekend.
Jij gaat verder, op school worden je taken weer overgenomen . Onze kinderen hebben weer wat extra bagage waar ze mee verder kunnen.

P.: Hilde is een vakvrouw met grote kennis van kinderen, hoogbegaafdheid en onderwijs. Daarnaast is zij een bevlogen mens en een prettige persoonlijkheid. 
Ze heeft ons geholpen om te zien wat onze hoogbegaafde, onderpresterende zoon van 10 nodig heeft om tot leren te komen. Ze heeft ons ondersteund in het contact met school. Ook heeft ze met onze zoon gewerkt aan concrete vaardigheden en zijn werkhouding. Het heeft ons alledrie veel gebracht, we zijn blij dat we Hilde zijn tegengekomen!

M.:Het gaat beter met onze zoon. Vanmorgen is hij sinds lange, lange tijd weer eens opgestaan ZONDER puikpijn. En gister en vandaag zijn we gewoon naar school gefietst, zonder dat ik het idee had dat ik een zak aardapels mee moest zeulen. Hij kwam gister met blije verhalen thuis over de tb! Hij had het over toetsen die hij had moeten doen (“mam, ik hou van toetsen”). En we voelen weer een soort lichtheid bij hem ontstaan, niet meer het zware, depressieve gevoel dat hij steeds aan het uitstralen was.
Ik ben heel blij dat het meer, anders, moeilijker aanbieden van de stof dus echt blijkt te zijn wat hij nodig heeft.

E.: Een ding wil ik je niet onthouden (ik geloof niet dat ik dat al gemaild had): het beeld van stappen/treden die je nodig hebt om boven te komen als beeld om duidelijk te maken dat je niet alles in een keer kunt leren, was heel duidelijk voor R. We hadden het pas over ‘de trappen van Hilde’, haha. Niet dat mevrouw zich er nu gemakkelijk bij neerlegt dat ze niet in een keer haar muziek goed kan spelen, maar het blijft als beeld goed hangen in een kinderhoofd.

M.: Wat wij als heel positief hebben ervaren is dat T. gedurende de training zo heerlijk blij is geworden. Hij vond het heerlijk om met andere kinderen ‘zoals hij zelf is’ te zijn. Hij vond het een openbaring te merken dat er nog meer kinderen denken zoals hij. Het in stappen tot iets komen en de gevangenisgedachten/groeigedachten hebben heel verhelderend voor hem gewerkt. Het is handig dat wij door de blog als ouders hiervan op de hoogte bleven. Zo kan ik nu nog steeds T.  helpen wanneer hij vastloopt in zijn gedachten of niet verder komt met iets (“je hoeft niet in een keer iets te kunnen, denk aan de kleine stapjes”).

A.:Het belangrijkste voor T. was de mogelijkheid om in een ontspannen sfeer onder gelijken te zijn en daarbij te praten over gevoel/emoties. Dus eigenlijk breder dan alleen maar praten over hoogbegaafd zijn.
Voor ons was het een totale omslag in humeur als hij bij jou vandaan kwam. De bezorgde, gestresste, ongelukkige groep vierder was ineens weer ons zonnetje in huis!
Daarnaast hebben we veel gehad aan de 'lessen' over mindset en human dynamics. Hiermee hebben we als het ware instrumenten aangereikt gekregen waarmee we (nog) beter kunnen praten met T. als hij boos/verdrietig/angstig enz. is. En dan was daar natuurlijk het geheimendoosje... Dat was ook een groot succes en hebben wij nu ook in huis...

D.: Mijn zoon was zeer enthousiast over de eerste les al, en is elke keer blij naar huis gekomen. Voor T. is dat wel wat, want vaak na school is hij chagrijnig. Dus petje af, je hebt iets gloeiends en positiefs overgebracht aan de jongens. T. vond het heel leuk om bij je te zijn. Ik weet alleen niet zo veel daarvan want hij praat niet zo heel veel daarover (of over dingen in het algemeen). Hij geniet nu nog steeds van zijn zelf-gemaakte character.
Voor mijn gevoel vertelt Timo vaker en meer openlijk wat hij denkt en voelt. Ik zie dat hij veel volwassener is geworden in hoe hij zich gedraagt. Ik denk dat de cursus hem zelfverzekerder heeft gemaakt. Tenminste, ik kan me goed voorstellen dat dit een van de bronnen is van deze verandering!

J.: De cursus was vooral fijn voor T. omdat hij veel herkende bij de andere kinderen in de groep. Zoals hij het zelf zei: “mama, die andere jongens zijn allemaal heel verschillend, maar ik herken alles wat ze zeggen zo goed!” We hebben gemerkt dat dit hem goed deed; hij was steeds heel enthousiast na afloop van “de middagen bij Hilde”, en zijn ogen straalden als hij erover sprak (ook al deelde hij niet erg veel met ons).
Na afloop van de eerste bijeenkomst kwam hij zo blij en fier naar buiten; ik had toen de indruk dat hij letterlijk was gegroeid!
Verder was hij enthousiast over het maken van zijn “Drumble” en de andere werkvormen waarbij hij lekker met zijn handen kon werken. Dat was voor hem een goede manier om over dingen na te denken en ermee aan de slag te gaan.
Ik heb het idee dat het T. vooral heeft geholpen andere kinderen te ontmoeten die ook met veelal dezelfde dingen worstelen, te leren over hoogbegaafdheid, over hoe dingen in zijn hoofd werken. Dat “weten” heeft meer rust gebracht, een fijne tegenhanger voor de stress die ook heus de kop blijft opsteken.